ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ
ประวัติโรงเรียน
ประวัติโรงเรียน

 ประวัติของสถานศึกษา

                         โรงเรียนวัดหนองปรง (บุญมานุสรณ์)       เป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน      ตั้งอยู่หมู่ที่ 2  ตำบลหนองปรง  อำเภอเขาย้อย  จังหวัดเพชรบุรี   เริ่มก่อตั้งครั้งแรก  เมื่อวันที่  20  สิงหาคม  พ.ศ.2466        โดยอาศัยศาลาการเปรียญของวัดหนองปรงเป็นที่เล่าเรียน  ดำรงอยู่ด้วยเงินศึกษาพลี    ต่อมากระทรวงธรรมการได้เปลี่ยนแปลงให้ใช้เงินงบประมาณการศึกษาประชาบาล

                         .. 2481    พระครูบุญมา (อภิวฒฺโณ) ภิกขุ    เจ้าอาวาสวัดหนองปรง         พร้อมด้วยชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างอาคารเรียนแบบ  .2   ขึ้นหลังหนึ่ง         ชื่อโรงเรียนว่า     โรงเรียนประชาบาลตำบลหนองจิก(วัดหนองปรง)”

                         .. 2492  ทางราชการและประชาชนร่วมกันปรับปรุงอาคารเรียนแบบ ป.2     จนเสร็จสมบูรณ์ทำพิธีเปิดอาคารเรียนเมื่อวันที่  13  ธันวาคม  พ.ศ.2493  เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า โรงเรียนวัดหนองปรง(บุญมานุสรณ์)”

                         พ.ศ.2544 ได้รับการการสนับสนุนการปรับปรุงอาคารก่อสร้างศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำ  จาก คณะสมาชิกสหกรณ์การเกษตรประเทศญี่ปุ่น  เป็นเงิน  160,000  บาท

                         พ.ศ.2554 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน แบบ สปช. 104 จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  เป็นเงิน  1,700,000 บาท

 

2.  สภาพทั่วไปของโรงเรียน

                         โรงเรียนวัดหนองปรง (บุญมานุสรณ์)  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 1  รหัสโรงเรียน  020306  ตั้งอยู่หมู่ที่ 2  ตำบลหนองปรง  อำเภอเขาย้อย  จังหวัดเพชรบุรี   รหัสไปรษณีย์  76140  โทรศัพท์  (032)  446624  พื้นที่ตั้งของโรงเรียนอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรง  มีพื้นที่ 5 ไร่  15  ตารางวา  ระยะทางจากโรงเรียนถึงสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 1  ประมาณ  15  กิโลเมตร  ถึงโรงเรียนที่ใกล้ที่สุด 4  กิโลเมตร

 

3.  ลักษณะภูมิสังคมของโรงเรียน

                         มีอาคารเรียน 4 หลัง    แบบ 004  จำนวน 1 หลัง  แบบ 017  จำนวน 1 หลัง  แบบ  สปช. 2/28  จำนวน 1 หลัง  แบบ สปช. 104 จำนวน 1 หลัง รวมห้องเรียนที่ใช้การได้  22  ห้องเรียน  มีอาคารประกอบ  3  หลัง  ประกอบด้วยบ้านพักครู  1  หลัง  ส้วม  2  หลัง  จำนวน  14  ห้อง  อาคารอเนกประสงค์ 1 หลัง  มีสนามกีฬาบาสเกตบอล 1  สนาม  สนามวอลเลย์บอล 1 สนาม  และสนามตะกร้อ 1 สนาม

                         โรงเรียนมีแหล่งน้ำดื่มจากน้ำประปาหมู่บ้านที่ต่อเข้ากับเครื่องกรองน้ำถังซีเมนต์เก็บน้ำฝน  แหล่งน้ำใช้จากประปาหมู่บ้านและถังซีเมนต์เก็บน้ำฝน  น้ำดื่มและน้ำใช้  มีเพียงพอตลอดปี  โรงเรียนมีปัญหาทางสภาพแวดล้อม  ด้านเสียง  ด้านอากาศ(กลิ่น, ฝุ่นละออง)  และปัญหาปลวกในโรงเรียน

                         การคมนาคมของชุมชนตำบลหนองปรง  สามารถเดินทางติดต่อกันได้โดยสะดวกโดยใช้การคมนาคมทางบก  มีถนนทางรถยนต์สายเพชรเกษมทางหลาวแผ่นดินหมายเลข  4  ระยะทาง  15  กิโลเมตร  เป็นทางคู่ขนาน  4  ช่องทาง  จราจรถึงตัวจังหวัดเพชรบุรี  ประชาชนส่วนใหญ่จะใช้รถโดยสารประจำทาง  หรือรถส่วนตัวเป็นพาหนะในการเดินทางเข้าตัวเมือง  ส่วนใหญ่หมู่บ้านเป็นทางหลวงชนบท  มีเส้นทางติดต่อกันระหว่างหมู่บ้าน  และมีถนนตามแนวคลองชลประทานหลายเส้น  ประชาชนในหมู่บ้านจะใช้รถจักรยาน 2 ล้อ  รถจักรยานยนต์  รถอีแต๋น  เป็นพาหนะในการเดินทาง

 

4.  เขตบริการของโรงเรียน

                         โรงเรียนวัดหนองปรง (บุญมานุสรณ์)     มีเขตพื้นที่บริการ  6  หมู่บ้าน  ได้แก่  หมู่ที่ 1   หมู่ที่ 2  หมู่ที่ 3  หมู่ที่ 4  หมู่ที่ 5  หมู่ที่ 6

 

5.  ประชากรเขตบริการของโรงเรียน

                         ตำบลหนองปรง  แบ่งหมู่บ้านออกตาม  พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่เป็น 6  หมู่บ้าน  ทั้ง 6 หมู่บ้าน  เป็นเขตบริการของโรงเรียนวัดหนองปรง (บุญมานุสรณ์)

 

6.  สภาพเศรษฐกิจของโรงเรียน

                         ประชากรส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6  ยังคงทำนา  ปัจจุบันทำนาปีละ  2  ครั้ง  ได้แก่  นาปีและนาปัง     นอกจากนี้ยังประกอบอาชีพอื่น ๆ เช่น  ทำไร่  ค้าขาย  เลี้ยงสัตว์  งานกลึง  สานหลัว  ทอผ้ารับจ้างทั่ว ๆ ไป  และรับรับราชการบ้างเป็นส่วนน้อย  ฐานะทางเศรษฐกิจ/รายได้โดยเฉลี่ย  ต่อครอบครัว  ต่อปี 4,500 บาท

 

7.  สภาพสังคม  ศาสนา  ขนบธรรมเนียมประเพณีของโรงเรียน

                         ชุมชนหนองปรงเป็นชุมชนที่มีศิลปะ  ประเพณีและวัฒนธรรมเป็นของตนเอง  โดยเริ่มจากภาษาพูด  ชุมชนหนองปรงมีภาษาพูดและภาษาเขียนเป็นของตนเอง  มีบ้านเรียกตามภาษาของชุมชนหนองปรงว่า เฮือน  ที่มีลักษณะแปลกไปจากชุมชนอื่นที่มีแบบเป็นของตัวเอง  ใช้วัสดุง่าย ๆ ในท้องถิ่น  เช่น ไม้ไผ่  ไม้ตาล  เป็นต้น  มีวัฒนธรรมการแต่งกาย  ทรงผม  เครื่องประดับ  อาหาร  มีขนบธรรมเนียม  ปะเพณีต่าง ๆ   เช่น  พิธีเสนเรือนหรือเสนเฮือน  คือ พิธีเส้นไหว้ผีเรือน

-          ป้าดตง  คือ  พิธีการเซ่นไหว้ผีเรือนของตนเอง  กินทุก 10 วัน  ที่ห้องกะล้อห่อง

-     พิธีแปงขวัญ  คือ  การเรียกขวัญของตนเองให้กลับคืนมา  โดยการจัดทำพิธีอ้อนวอนแถนหรือผู้เป็นใหญ่ในเมืองฟ้าให้ปล่อยขวัญกลับคืนมา  มีการไถ่ขวัญด้วยสิ่งของ  การแลกเปลี่ยน

-          พิธีแต่งงาน  คือ  เรียกว่า  งานกินดอง  หรือ  งานกินหลอง  หมายความว่า  งานเลี้ยงเพื่อความเกี่ยวดองเป็นมิตรกัน

-          พิธีขึ้นบ้านใหม่

-          พิธีข่มขวง  คือ  พิธีการข่มขวัญภูตผี  ปีศาจ  มิให้กล้ำกรายเบียดเบียนผู้คน  หรือเจ้าของบ้านให้มีความสุขความเจริญ

-     การเล่นคอน  หรือ  เรียกว่า  อิ้นกอน  หมายถึง  การเล่นแบบหนึ่งของหนุ่มสาวโดยเฉพาะการเล่น  คือ  การโยนลูกช่วง

-     การอยู่ขวงหรือลงขวง  หมายถึง  การทำงานที่บริเวณลานบ้านตอนกลางคืน  โดยปกตินั่งกันเป็นกลุ่มวงกลม  จุดไฟไว้ตรงกลางให้สว่างพอเห็น

-     การรำแคน  เป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้าน  นิยมเล่นในงานเทศการต่าง ๆ เช่น  ตรุษ  สงกรานต์  ตรุษสารท  และเทศกาลงานบุญต่าง ๆ